Teleporada za granicą – kiedy działa i jakie są zasady korzystania

Co to jest teleporada i jak działa w Polsce?

Teleporada to konsultacja lekarska prowadzona na odległość, najczęściej przez telefon lub wideopołączenie, podczas której lekarz może ocenić stan zdrowia pacjenta i wystawić niezbędne dokumenty medyczne.

W Polsce teleporady wprowadzono powszechnie w 2020 roku w ramach podstawowej opieki zdrowotnej (POZ) finansowanej przez NFZ. Lekarz podczas rozmowy z pacjentem ma dostęp do jego dokumentacji medycznej i może podjąć decyzję o wystawieniu e-recepty, skierowania lub zwolnienia lekarskiego e-ZLA. Zdalna konsultacja jest traktowana tak samo jak wizyta stacjonarna, a wpis z teleporady trafia do Internetowego Konta Pacjenta (IKP).

Teleporady są przeznaczone głównie dla osób kontynuujących leczenie, potrzebujących recepty na stałe leki lub porady w sprawach niezagrażających życiu. Zgodnie z przepisami Ministerstwa Zdrowia, lekarz może odmówić przeprowadzenia teleporady, jeśli stan pacjenta wymaga bezpośredniego badania fizykalnego.

Z punktu widzenia pacjenta proces jest prosty – wystarczy zadzwonić do swojej przychodni lub umówić wizytę online, podać numer PESEL i wskazać powód konsultacji. Po rozmowie otrzymuje się e-receptę lub skierowanie w systemie IKP. Czas trwania teleporady zwykle nie przekracza 15 minut, a koszt – w przypadku NFZ – jest bezpłatny.

Czy teleporada działa za granicą?

Teleporada działa za granicą tylko wtedy, gdy pacjent ma ważne polskie ubezpieczenie zdrowotne i korzysta z przychodni lub platformy, która dopuszcza świadczenia zdalne poza terytorium Polski.

W praktyce oznacza to, że teleporada NFZ jest możliwa w krajach Unii Europejskiej i EOG, o ile pacjent znajduje się tymczasowo poza krajem (np. w podróży lub w pracy delegacyjnej) i ma dostęp do systemu IKP. Lekarz jest zobowiązany ustalić miejsce pobytu pacjenta i wpisać je do dokumentacji medycznej – to warunek legalności świadczenia.

W przypadku teleporad komercyjnych (np. HaloDoctor, Telemedi, Medicover) nie obowiązuje ograniczenie terytorialne. Pacjent może połączyć się z lekarzem z Polski z dowolnego kraju, pod warunkiem, że usługa jest zrealizowana w systemie zgodnym z RODO i polskimi przepisami medycznymi. Tego typu konsultacje są szczególnie popularne wśród osób mieszkających na stałe za granicą, które potrzebują polskiej recepty lub kontynuacji leczenia.

Nie każda teleporada może być jednak wykonana spoza kraju. Wykluczenia obejmują:

• pacjentów bez aktywnego ubezpieczenia w Polsce,

• osoby, które pierwszy raz kontaktują się z danym lekarzem bez wcześniejszej dokumentacji,

• sytuacje, w których konieczne jest badanie fizykalne (np. podejrzenie ostrej infekcji, urazu, bólu brzucha o nieznanym pochodzeniu),

• przypadki, gdy lekarz nie jest w stanie potwierdzić tożsamości lub miejsca pobytu pacjenta.

Warto też pamiętać, że teleporada nie działa jako świadczenie refundowane NFZ poza UE lub EOG, nawet jeśli pacjent ma ubezpieczenie w Polsce. W takich przypadkach można korzystać wyłącznie z usług komercyjnych, a ewentualne koszty leczenia zwracane są tylko w określonych sytuacjach (np. po powrocie do kraju i przedstawieniu rachunków do refundacji).

Teleporada NFZ a pobyt za granicą – warunki i ograniczenia

Teleporada w ramach NFZ działa za granicą tylko wtedy, gdy pacjent ma aktywne ubezpieczenie zdrowotne w Polsce, ważną deklarację POZ i łączność z przychodnią, która może zweryfikować jego dane.

Podstawowym warunkiem skorzystania z teleporady finansowanej przez NFZ jest posiadanie ważnej deklaracji wyboru lekarza rodzinnego w Polsce. Lekarz z POZ może udzielić porady pacjentowi przebywającemu czasowo za granicą (np. w podróży służbowej, na wakacjach lub w delegacji), pod warunkiem że posiada on polskie ubezpieczenie zdrowotne i może potwierdzić swoją tożsamość oraz miejsce pobytu. Adres podany w trakcie rozmowy zostaje wpisany do dokumentacji medycznej jako element identyfikacyjny świadczenia.

Pacjent powinien mieć również dostęp do Internetowego Konta Pacjenta (IKP), gdzie umieszczane są e-recepty i e-skierowania. Teleporady NFZ nie mogą być udzielane osobom, które utraciły ubezpieczenie w Polsce – np. pracującym na stałe w innym kraju UE bez zgłoszenia koordynacji ubezpieczenia. W takich przypadkach pacjent nie ma prawa do świadczeń refundowanych przez polski system ochrony zdrowia.

Ważnym elementem jest karta EKUZ (Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego), która umożliwia korzystanie z opieki zdrowotnej w krajach UE i EOG, ale dotyczy jedynie leczenia w placówkach zagranicznych, nie zaś teleporad udzielanych z Polski. Oznacza to, że EKUZ nie zastępuje teleporady NFZ – działa tylko w sytuacjach, gdy pacjent korzysta z lokalnej służby zdrowia za granicą.

Ograniczenia teleporady NFZ za granicą obejmują:

• brak możliwości refundacji świadczenia, jeśli pacjent przebywa na stałe poza UE lub EOG,

• brak dostępu do badań diagnostycznych wymagających osobistego kontaktu,

• niemożność wystawienia niektórych recept bez wcześniejszego badania,

• konieczność posiadania polskiego numeru telefonu lub systemu ePUAP do potwierdzenia tożsamości.

Z punktu widzenia prawa telemedycyny NFZ, lekarz ma obowiązek zakończyć konsultację, jeśli nie może potwierdzić, że rozmowa odbywa się z właściwym pacjentem. Dlatego teleporady dla osób przebywających za granicą są uznawane za dopuszczalne, ale wyjątkowe — możliwe tylko w określonych, udokumentowanych sytuacjach.

Prywatna teleporada za granicą – jak to działa?

Prywatna teleporada działa z każdego miejsca na świecie, o ile pacjent ma dostęp do internetu i wybiera platformę medyczną oferującą zdalne konsultacje z polskimi lekarzami.

W przeciwieństwie do teleporad finansowanych przez NFZ, prywatne konsultacje nie są ograniczone terytorialnie. Pacjent może połączyć się z lekarzem w Polsce, przebywając w dowolnym kraju, a cała usługa odbywa się w pełni online – poprzez aplikację lub stronę internetową. Lekarz przeprowadza wywiad medyczny, wystawia e-receptę lub zaświadczenie, a wszystkie dane zapisywane są w elektronicznej dokumentacji pacjenta.

Dzięki temu pacjent ma pewność, że jego dane są chronione, a konsultacja jest zgodna z polskim prawem medycznym, niezależnie od miejsca pobytu. W większości przypadków lekarze wystawiają recepty transgraniczne, które można zrealizować w aptekach w krajach UE, o ile dany lek jest dopuszczony do obrotu na danym rynku.

Prywatna teleporada jest szczególnie korzystna dla Polaków mieszkających za granicą, którzy chcą kontynuować leczenie prowadzone w kraju lub potrzebują recepty na leki z polskiego rejestru. W odróżnieniu od systemu NFZ, nie ma tu wymogu posiadania deklaracji POZ ani polskiego ubezpieczenia zdrowotnego – wystarczy opłacenie wizyty online. Ceny konsultacji wahają się średnio od 79 do 200 zł, w zależności od specjalizacji i czasu trwania rozmowy.

Prywatne teleporady umożliwiają:

• kontakt z polskim lekarzem niezależnie od kraju pobytu,

• wystawienie recepty lub zaświadczenia w języku polskim lub angielskim,

• konsultacje w języku polskim, co eliminuje bariery językowe w lokalnych systemach zdrowia,

• dostęp do lekarzy wielu specjalizacji (internista, dermatolog, endokrynolog, psychiatra).

Ograniczeniem może być jedynie brak możliwości wystawienia recept na leki spoza rejestru UE lub konieczność badania fizykalnego – w takich przypadkach pacjent otrzymuje zalecenie kontaktu z lokalną placówką.

Czy można otrzymać e-receptę podczas pobytu za granicą?

Tak, e-receptę można otrzymać zdalnie, przebywając za granicą, o ile wystawia ją lekarz uprawniony w Polsce i pacjent posiada aktywny profil w systemie e-Zdrowie (P1).

Podczas teleporady lekarz może wystawić e-receptę w taki sam sposób jak podczas wizyty stacjonarnej. Dokument jest zapisywany w systemie e-Zdrowie i widoczny w Internetowym Koncie Pacjenta (IKP). Pacjent otrzymuje czterocyfrowy kod SMS lub e-mail, który umożliwia realizację recepty w dowolnej aptece w Polsce. W przypadku pobytu za granicą sytuacja wygląda nieco inaczej — możliwość wykupienia leku zależy od kraju.

Na terenie Unii Europejskiej i EOG funkcjonuje system recept transgranicznych, który umożliwia realizację polskiej e-recepty w wybranych krajach (m.in. Estonia, Chorwacja, Portugalia, Finlandia, Czechy). Wystarczy podać farmaceucie swój kod recepty i numer PESEL. Leki refundowane w Polsce mogą jednak nie być refundowane za granicą, dlatego pacjent płaci pełną cenę, a zwrot kosztów jest możliwy po powrocie do kraju.

Poza Unią Europejską realizacja e-recepty jest często niemożliwa — wiele aptek wymaga tradycyjnego druku recepty lub dokumentu w lokalnym języku. W takich przypadkach lekarz może wystawić receptę papierową (skan w PDF), którą pacjent realizuje po powrocie lub w prywatnej aptece międzynarodowej. Platformy takie jak Telemedi i HaloDoctor oferują również opcję wystawienia recept w języku angielskim lub na leki dostępne globalnie.

Należy pamiętać, że nie wszystkie leki mogą być przepisane w formie teleporady, zwłaszcza substancje psychotropowe, leki z grupy opioidów lub środki wymagające kontroli osobistej. Od listopada 2024 roku obowiązuje rozporządzenie Ministerstwa Zdrowia zakazujące wystawiania recept bez wcześniejszego badania pacjenta dla określonych substancji (np. nasennych i przeciwbólowych opioidowych).

Zwolnienie lekarskie online (e-ZLA) a praca za granicą

Zwolnienie lekarskie online (e-ZLA) może zostać wystawione również wtedy, gdy pacjent przebywa za granicą, o ile posiada polskie ubezpieczenie zdrowotne i lekarz może potwierdzić jego tożsamość oraz miejsce pobytu.

System e-ZLA działa w oparciu o polską bazę ZUS i jest zintegrowany z Internetowym Kontem Pacjenta. Oznacza to, że lekarz udzielający teleporady w Polsce ma techniczną możliwość wystawienia zwolnienia nawet dla osoby przebywającej w innym kraju. Warunkiem jest jednak, by pacjent był ubezpieczony w ZUS lub KRUS, a jego pracodawca figurował w polskim systemie ubezpieczeniowym.

W przypadku osób zatrudnionych u zagranicznego pracodawcy (bez polskiego ubezpieczenia), e-ZLA z polskiego systemu nie ma mocy prawnej – takie zwolnienie ma jedynie charakter informacyjny i może być użyte do uzasadnienia nieobecności. Wtedy pacjent powinien uzyskać lokalne zwolnienie lekarskie zgodne z przepisami kraju, w którym pracuje.

Niektóre prywatne platformy, takie jak HaloDoctor i Telemedi, umożliwiają wystawienie zaświadczenia lekarskiego w języku angielskim, które może być honorowane przez zagranicznych pracodawców, zwłaszcza w firmach międzynarodowych lub w trybie home office.

Warto pamiętać:

• e-ZLA działa wyłącznie w polskim systemie ubezpieczeń (ZUS/KRUS),

• lekarz musi mieć możliwość weryfikacji danych i kontaktu z pacjentem,

• w przypadku braku polskiego ubezpieczenia – zwolnienie ma charakter prywatny,

• pacjent może wnioskować o tłumaczenie lub wydruk zwolnienia w formie zaświadczenia PDF.

Teleporady z wystawieniem e-ZLA dla osób pracujących zdalnie za granicą stały się szczególnie popularne w 2025–2026 roku, gdy wielu pracowników IT, finansów i usług zdalnych utrzymuje stałe umowy z polskimi firmami. Dzięki zdalnemu wystawianiu zwolnień lekarze mogą legalnie potwierdzać niezdolność do pracy bez konieczności powrotu pacjenta do kraju.

Techniczne warunki teleporady za granicą

Aby skorzystać z teleporady za granicą, pacjent musi posiadać stabilne połączenie internetowe, urządzenie z mikrofonem i kamerą, a także dostęp do Internetowego Konta Pacjenta (IKP) lub aplikacji medycznej obsługującej e-recepty.

Warunkiem każdej teleporady, również prowadzonej spoza kraju, jest możliwość potwierdzenia tożsamości pacjenta. W systemie publicznym (NFZ) odbywa się to poprzez numer PESEL, dane osobowe i ewentualne uwierzytelnienie w ePUAP, Profilu Zaufanym lub IKP. W przypadku platform prywatnych identyfikacja może być realizowana przez kod SMS, login e-mailowy, numer telefonu lub przesłanie dokumentu tożsamości w bezpiecznym formularzu.

Kluczową rolę odgrywa jakość połączenia. Teleporada wymaga stabilnego internetu (minimum 1 Mb/s) i urządzenia z mikrofonem — komputer, tablet lub smartfon. W przypadku konsultacji wideo niektóre platformy stosują szyfrowanie end-to-end (E2EE), dzięki czemu dane medyczne i obraz nie są zapisywane ani udostępniane zewnętrznym podmiotom. Po zakończeniu rozmowy cała dokumentacja trafia automatycznie do systemu lekarza i pacjenta (IKP lub konto platformy).

Istotnym elementem technicznym jest również zgodność z przepisami o ochronie danych (RODO). Teleporada realizowana z terytorium Unii Europejskiej nie stanowi przekazania danych poza UE, jednak połączenia z krajami spoza Europejskiego Obszaru Gospodarczego (np. USA, Kanada, Wielka Brytania) wymagają dodatkowych zabezpieczeń – szyfrowania i zgody pacjenta na przetwarzanie danych medycznych poza EOG. Platformy takie jak Telemedi czy Medicover Online posiadają certyfikaty ISO 27001, które potwierdzają spełnienie norm bezpieczeństwa informacji.

Warto również przygotować:

• aktualną listę przyjmowanych leków,

• wyniki badań w formacie PDF lub zdjęcia (maks. 10 MB),

• słuchawki lub mikrofon redukujący szumy,

• ciche i prywatne miejsce do rozmowy, szczególnie w przypadku konsultacji psychiatrycznych lub pediatrycznych.

Wszystkie te elementy mają znaczenie nie tylko dla jakości teleporady, ale również dla jej ważności prawnej – jeśli lekarz nie ma pewności, że rozmawia z właściwą osobą lub nie słyszy jej wyraźnie, może odmówić wydania recepty czy zaświadczenia.

Teleporada w UE, EOG i poza Europą – różnice w dostępie

Teleporady są w pełni dostępne w krajach Unii Europejskiej i EOG w ramach europejskiego systemu e-Zdrowia, natomiast poza tym obszarem ich realizacja zależy od lokalnych przepisów i ochrony danych osobowych.

W państwach UE i EOG (m.in. Norwegia, Islandia, Liechtenstein) obowiązują wspólne standardy transgranicznej opieki zdrowotnej, które pozwalają lekarzom i pacjentom korzystać z usług online między krajami. Dzięki projektowi MyHealth@EU, wdrożonemu przez Komisję Europejską, polska e-recepta i e-skierowanie mogą być wymieniane między krajami członkowskimi. Oznacza to, że pacjent przebywający np. w Portugalii, Finlandii czy Czechach może zrealizować receptę wystawioną przez lekarza w Polsce.

Poza Unią Europejską sytuacja jest bardziej złożona. W wielu krajach (np. USA, Kanada, Wielka Brytania, Australia) prawo wymaga, aby lekarz posiadał lokalną licencję medyczną, dlatego konsultacje z polskim lekarzem mogą mieć wyłącznie charakter informacyjny, a nie diagnostyczny. Lekarze z Polski nie mogą w takich przypadkach wystawiać dokumentów o mocy prawnej w danym kraju, chyba że platforma posiada zarejestrowany oddział lub partnera lokalnego.

Ograniczenia dotyczą również przetwarzania danych. Przekazywanie dokumentacji medycznej poza Europejski Obszar Gospodarczy wymaga od pacjenta wyrażenia świadomej zgody na transfer danych medycznych. Platformy spełniające normy ISO/RODO (np. Telemedi, Dimedic, Medicover Online) stosują w tym celu szyfrowanie end-to-end oraz hosting danych na serwerach zgodnych z wymogami UE.

Kiedy teleporada nie może być zrealizowana?

Teleporada nie może być zrealizowana, gdy stan zdrowia pacjenta wymaga badania fizykalnego, lekarz nie zna jego historii medycznej lub nie może potwierdzić tożsamości i miejsca pobytu.

Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Zdrowia z listopada 2024 r., teleporady nie mogą zastępować wizyt osobistych w przypadkach, w których diagnoza wymaga bezpośredniego badania lub oceny objawów fizycznych. Lekarz jest zobowiązany przerwać konsultację i zalecić wizytę stacjonarną, jeśli nie jest w stanie ocenić pacjenta w sposób wystarczający do postawienia diagnozy.

Do najczęstszych sytuacji, w których teleporada nie może zostać przeprowadzona, należą:

• brak aktywnego ubezpieczenia w Polsce (dla świadczeń NFZ),

• pierwszy kontakt z pacjentem bez wcześniejszej dokumentacji medycznej,

• konieczność badania fizykalnego lub diagnostyki obrazowej,

• niemożność potwierdzenia tożsamości pacjenta,

• podejrzenie choroby zakaźnej wymagającej izolacji i testu,

• objawy ostre, np. ból brzucha, duszność, utrata przytomności,

• podejrzenie uzależnienia lub nadużywania leków, zwłaszcza psychotropowych i opioidowych.

W praktyce oznacza to, że teleporada ma charakter uzupełniający, a nie zastępczy wobec tradycyjnej wizyty. Lekarz może korzystać z narzędzi diagnostyki zdalnej (np. przesłane zdjęcia, wyniki badań), ale jeśli te materiały są niewystarczające, powinien skierować pacjenta na badanie osobiste.

Od 2024 roku obowiązuje także zakaz wystawiania recept bez uprzedniego kontaktu osobistego dla wybranych substancji – m.in. silnych środków nasennych, opioidów i leków psychotropowych. Platformy telemedyczne mają obowiązek informowania pacjentów o takich ograniczeniach przed rozpoczęciem konsultacji.

Dodatkowo, jeśli lekarz nie może potwierdzić danych pacjenta (np. z powodu niezgodności numeru PESEL, błędnych danych IKP lub połączenia z zagranicznego numeru bez weryfikacji), konsultacja zostaje przerwana i odnotowana jako niewykonana z powodów formalnych.

Teleporada jest więc rozwiązaniem elastycznym, ale nie uniwersalnym — działa najlepiej w przypadkach przewlekłych, kontrolnych i administracyjnych (recepty, skierowania, przedłużenie leczenia), natomiast nie może zastąpić badania fizycznego w stanach nagłych lub diagnostycznie niejednoznacznych.

Teleporada bywa pomocna przy sprawach „kontrolnych” (np. kontynuacja leczenia, e-recepta, konsultacja objawów), ale przy ostrych dolegliwościach albo wtedy, gdy konieczne jest badanie fizykalne, i tak może skończyć się wizytą w lokalnej placówce. Warto więc przed wyjazdem pomyśleć nie tylko o dostępie do IKP i weryfikacji tożsamości, ale też o scenariuszu, w którym potrzebujesz pomocy na miejscu i pojawiają się koszty.

Jeśli chcesz uzupełnić przygotowania do wyjazdu o praktyczny „plan B” na sytuacje zdrowotne w podróży (np. organizacja wizyty, pokrycie kosztów leczenia za granicą, wsparcie assistance), sprawdź, jak działa ochrona w podróży przy nieprzewidzianych problemach zdrowotnych — to dobre domknięcie tematu teleporady wtedy, gdy zdalna konsultacja nie rozwiązuje problemu na miejscu.

Aktualne przepisy i zmiany w teleporadach (2024–2026)

Od 2024 roku obowiązują nowe przepisy, które ograniczają możliwość wystawiania recept i zwolnień podczas teleporady oraz wprowadzają dodatkowe wymogi w zakresie identyfikacji pacjenta i dokumentacji medycznej.

Reforma telemedycyny wprowadzona przez Ministerstwo Zdrowia w listopadzie 2024 roku była odpowiedzią na rosnącą liczbę nadużyć w zdalnym wystawianiu recept, zwłaszcza na leki psychotropowe i nasenne. Rozporządzenie określa, że lekarz może przeprowadzić teleporadę tylko w sytuacji, gdy posiada pełną dokumentację pacjenta, a jego stan zdrowia nie wymaga badania fizykalnego. Wprowadzono również obowiązek rejestrowania miejsca pobytu pacjenta oraz nagrania audio lub notatki potwierdzającej przebieg rozmowy, jeśli jest to niezbędne dla celów kontrolnych NFZ.

Zgodnie z nowymi zasadami, teleporady:

• nie mogą być wykorzystywane do pierwszorazowych diagnoz chorób przewlekłych,

• nie mogą obejmować ordynacji leków z grupy opioidów, psychotropowych i nasennych,

• muszą być prowadzone z pełną identyfikacją pacjenta (PESEL, ePUAP, IKP, weryfikacja głosowa lub wideo),

• wymagają prowadzenia dokumentacji elektronicznej w systemie e-Zdrowie (P1).

Od 2025 roku wszystkie placówki POZ i AOS muszą również umożliwiać zdalny dostęp do historii teleporad przez Internetowe Konto Pacjenta (IKP). Dane te są dostępne dla pacjenta i lekarzy prowadzących, co ułatwia kontynuację leczenia i kontrolę ordynacji leków.

Dodatkowo, NFZ wprowadził obowiązek raportowania liczby przeprowadzonych teleporad, czasu ich trwania i przyczyn odmowy realizacji. Dane te są analizowane w systemie CSIOZ e-Health Monitor, który umożliwia ocenę jakości i bezpieczeństwa świadczeń telemedycznych w skali kraju.

W 2026 roku planowane są dalsze zmiany – w tym wdrożenie pełnej integracji polskiego systemu e-Zdrowie z europejską infrastrukturą MyHealth@EU, co umożliwi wymianę e-recept i e-skierowań między wszystkimi państwami członkowskimi. Ministerstwo Zdrowia zapowiada także rozszerzenie katalogu usług telemedycznych o rehabilitację i telemonitoring pacjentów przewlekle chorych.

Nowe przepisy wprowadzają więc wyższy standard bezpieczeństwa i przejrzystości, czyniąc teleporady narzędziem komplementarnym wobec tradycyjnej opieki lekarskiej – dostępnym, ale ściśle regulowanym i dokumentowanym.

Najczęściej zadawane pytania (FAQ)

Czy teleporada działa za granicą?
Tak, teleporada działa za granicą, jeśli pacjent ma aktywne polskie ubezpieczenie zdrowotne i korzysta z przychodni, która umożliwia świadczenia zdalne. W przypadku NFZ teleporada jest dostępna w krajach Unii Europejskiej i EOG, pod warunkiem że pacjent jest zapisany do polskiego lekarza rodzinnego (POZ). Poza UE teleporady mają charakter prywatny — można z nich korzystać na platformach komercyjnych, takich jak HaloDoctor, Telemedi czy Medicover Online. W obu przypadkach lekarz musi mieć możliwość potwierdzenia tożsamości pacjenta i zapisu danych w dokumentacji medycznej.

Czy mogę otrzymać e-receptę, będąc za granicą?
Tak, e-receptę można otrzymać w czasie teleporady z lekarzem w Polsce. Recepta pojawia się w Internetowym Koncie Pacjenta (IKP), a kod SMS umożliwia jej realizację w kraju lub — w wybranych państwach UE — jako receptę transgraniczną. W krajach spoza Unii Europejskiej recepta elektroniczna nie zawsze jest uznawana, dlatego lekarz może wystawić papierowy odpowiednik (plik PDF) lub receptę w języku angielskim. Należy pamiętać, że nie wszystkie leki mogą być przepisane zdalnie — np. psychotropowe i opioidowe wymagają osobistego badania.

Czy lekarz może wystawić zwolnienie online dla osoby pracującej za granicą?
Tak, jeśli osoba pracująca za granicą jest nadal ubezpieczona w Polsce (ZUS lub KRUS), lekarz może wystawić e-ZLA w ramach teleporady. Zwolnienie zostanie przesłane elektronicznie do ZUS i do pracodawcy. Jeżeli jednak pacjent pracuje u zagranicznego pracodawcy i nie jest zgłoszony do polskiego systemu ubezpieczeń, e-ZLA nie ma mocy prawnej – ma charakter informacyjny. W takim przypadku należy uzyskać lokalne zwolnienie zgodne z przepisami danego kraju. Niektóre platformy prywatne wystawiają zaświadczenia lekarskie po angielsku dla pracodawców międzynarodowych.

Kiedy teleporada nie może być zrealizowana?
Teleporada nie może być przeprowadzona, gdy lekarz nie może potwierdzić tożsamości pacjenta lub stan zdrowia wymaga badania fizykalnego. Zdalna konsultacja jest też niedopuszczalna przy pierwszym kontakcie z pacjentem bez dokumentacji, w przypadkach bólu ostrego, utraty przytomności, duszności lub konieczności natychmiastowej diagnostyki. Od 2024 roku obowiązuje również zakaz wystawiania recept na leki psychotropowe, nasenne i opioidowe podczas teleporady. Lekarz ma obowiązek odmówić świadczenia, jeśli zdalna ocena byłaby niewystarczająca do bezpiecznej diagnozy.

Czy teleporady NFZ różnią się od prywatnych konsultacji?
Tak, teleporady NFZ są dostępne tylko dla pacjentów z aktywnym polskim ubezpieczeniem i deklaracją POZ, natomiast prywatne konsultacje można przeprowadzić z dowolnego miejsca na świecie. W przypadku NFZ obowiązują przepisy o dokumentacji i ograniczenia terytorialne, natomiast platformy komercyjne (Telemedi, Medicover, HaloDoctor) oferują wizyty bez formalności i z płatnością online. Prywatne teleporady dają większą elastyczność w czasie i języku rozmowy, jednak nie są refundowane przez NFZ. Oba rodzaje usług wymagają stabilnego połączenia internetowego i potwierdzenia danych pacjenta.